كلمات Cenaze

Ay görününce aðaçlarýn üzerinde Hatýrladým gecenin kulaðýma fýsýldadýðýný Ölümün sesiyle sonsuz yalnýzlýðýný Geçmiþe veda ederken... Rüzgarýn uðultusu eþlik etti Yaþlý aðaçlarýn umursamayan sessizliðine Toprak çaðýrýyordu beni Kendi cenazem için mezar kazarken... Yaðmur bulutlarý örttü siyah gökyüzünü Kurumuþ aðaçlarýn arasýndan Soðuk damlalar düþtü kazdýðým çukura Kendi cenazemde tabutumu sürüklerken... Rüzgarlar esip dondurdu solan doðayý Ebedi uykuma yattýðým o sonbahar günü Dökülen sararmýþ yapraklarý gördüm Kendi cenaze çiçeklerimi koklarken... Ölüm aldý güneþin sýcaklýðýný Mezarýmda buzlu rüzgarlar esmeye baþladý Geceyle çöktü soðuk bir hüzün Kendi cenazemde yas tutarken... Ölü bedenler canlanýp aðladýlar sanki Soðuk bedenimi topraða gömerken... Ay batýnca aðaçlarýn üzerinden Donmuþ yýldýzlarýn saklandýðý gökyüzünü Hala seyreden gözlerimi gördüm Kendi cenazemde unutulmuþken...