Songtext von windstil

Er is een plek ver weg, die niemand ooit beschreef waar zondaars en hoeren wonen, want wat je ook misdreef geen schuld weegt er, geen haan die erom kraait daar waar het windstil waait er is een vrouw ver weg, want wat ik ook deed koel bleef ze, ijzig koud, maar wat zij nog niet weet is dat ooit in haar hart verlangen wordt gezaaid daar waar het windstil waait Waar de wind me ook heen blaast geen haven die ik vind hoe vaak ik m'n hart ook geef geen liefde die me bindt maar als ooit m'n grafsteen, met onkruid is bezaaid dan zeil ik, waar het windstil waait