Letra de Saltvannsfolket

Eg komme fra saltvannsfolket folket med sydvest og årer aldri redde for arbeid og slit men grine på ord og tårer sjøen va vel salt nok som han va og ingen har vel nåken gång blitt mett av ting ein sa Landskapet e somme tider fagert, blidt og mildt før det reise seg i bratte lier og blir uframkommelig vilt Eg komme fra steindyrkar folket vokst opp i jordsmonn tynt som hud det gjødsla med spytt og svette og frykta både djevelsen og Gud ein sikra seg aller best ein kunne for ein visste ikkje om veret kom frå Gud eller den vonde Det e her eg kome frå nå e eg bare gjest men eg kjenne når eg e der eg hørre te der vest