Paroles de Een Karretje Op De Zandweg Reed

Een karretje op de zandweg reed de maan scheen helder, de weg was breed het paardje liep met lusten 'k wed dat het zelf zijn weg wel vindt de voerman lei ter ruste ik wens je wel thuis mijn vrind, mijn vrind ik wens je wel thuis mijn vrind Een karretje reed langs berg en dal de nacht was donker, de weg was smal het paard liep als met vleugels de sneeuwjacht zweept zijn ogen blind de voerman houdt de teugels ik wens je wel thuis mijn vrind, mijn vrind ik wens je wel thuis mijn vrind. Een karretje keert behouden weer het ander heeft er geen voerman meer waar mag hij zijn gebleven 'k wed dat je 'm op de zandweg vind of moog'lijk wel daarneven hij komt niet weer thuis die vrind, die vrind hij komt niet weer thuis die vrind.