Paroles de Blodet Eg Fekk Drukki

Eg var inkje meir enn åtte år Tida fell meg long Då eg fekk meg ei stemor I går Ho skapte meg I ein ulve så grå Tida fell meg long Ho sa eg skulle på skogjen gå Ho so at eg skulle inkje få nokon bot Tida fell meg long Fyrr eg fekk drukki min broders raude blod Som det lei I det niende år Tida fell meg long Då lyster mi stemor I kyrkje å gå Det er eg som bær sorgi så tung Då ho kome seg på vegen fram Tida fell meg long Då møtte ho ulven så vrei og så gram Så tok eg I hennar kåpe så blå Tida fell meg long Og rykte henne av gangaren grå Reiv eg ut hennar vinstre side Tida fell meg long Så hennar blod det sprang så vide Reiv eg ut hennar hjarterot Tida fell meg long Så fekk eg drukki min broders raude blod