Paroles de Een Beetje Meer Alleen

Mijn dochter werd geboren Mijn vader die ging dood zo worden mensen ouder zo worden kinderen groot Verdriet is zoals vreugde lach door je tranen heen een beetje minder jeugdig een beetje meer alleen Mijn papa is een foto bij moeder op de kast in een huis dat veel te ruim wordt waarin ik niet meer pas en Kerstmis rond de tafel wordt nooit meer als voorheen er rust op ons een schaduw een beetje meer alleen Wie leefde trok de sporen voor al wie achterbleef We blijven stemmen horen Al zijn ze er niet meer Wie kan er aan ontkomen we worden allen wees de dochters en de zonen een beetje meer alleen