Μπροστά στον καθρέφτη (brostá ston kathréfti) lyrics

Όταν η νύχτα ανάβει τα φώταÓtan i nýchta anávei ta fóta σκιές στο σκοτάδι γυρνούν όπως πρώταskies sto skotádi gurnún ópos próta αυτά που μαζί σου μοιράστηκα χρόνιαaftá pou mazí sou moirástika chrónia αυτά που είναι τώρα σαν χυμένη κολόνιαaftá pou eínai tóra san chyméni kolonía και όταν τα μάτια κοιτούν στο ταβάνιke ótan ta mátia koitún sto taváni μια βότκα με τόνικ το ξέρω δεν φτάνειmia vótska me tónik to xéro den ftánei να πνίξει τις μνήμες αυτές που σε φέρνουνna pníxei tis mnímis aftés pou se férnoun αυτές που μαζί σου ακόμα με δένουνaftés pou mazí sou akóma me dénoun Κι εγώ που πάντοτε ζητούσαKi egó pou pántote zitúsa να ζεις αλλιώτικα από μέναna zis alliótika apó ména με λάθος τρόπο σ’ αγαπούσαme láthos trópo s’ agapúsa και ζούσα χρόνια μες στο ψέμαke zúsa chrónia mes sto pséma Γιατί όταν η νύχτα θα φύγει το ξέρωGiati ótan i nýchta tha fýgei to xéro στο άδειο δωμάτιο ξανά θα υποφέρωsto ádeio domátio xaná tha ypoféro θα γράφω, θα σκίζω τραγούδια για σέναtha grápfo, tha skízo tragoudia gia séna θ’ αλλάζω κανάλια, θα ζω στα χαμέναth’ allázo kanália, tha zo sta chaména θα κάνω γκριμάτσες μπροστά στον καθρέφτηtha káno grimátses brostá ston kathréfti θα κάνω ευχές σ’ ένα αστέρι που πέφτειtha káno efchés s’ éna astéri pou péfti αν ήσουν κάπου και μ’ έβλεπες ίσωςan ísoun ká pou ke m’ évlepes ísos θα ένιωθες οίκτο, αγάπη και μίσοςtha éniothes oíkto, agápi ke míso Κι εγώ που πάντοτε ζητούσαKi egó pou pántote zitúsa να ζεις αλλιώτικα από μέναna zis alliótika apó ména με λάθος τρόπο σ’ αγαπούσαme láthos trópo s’ agapúsa και ζούσα πάντα μες στο ψέμαke zúsa pánta mes sto pséma Γιατί όταν η νύχτα με κόβει στα δυοGiati ótan i nýchta me kóvei sta dyo θυμάμαι που μου πες ένα άδειο αντίοthymámai pou mou pes éna ádeio antío κι αντί να φωνάξω, να τέξω, να κλάψωki antí na fonáxo, na téxo, na klápsō να πέσω στα πόδια σου και να σε τρομάξωna péso sta pódia sou ke na se tromáxo εγώ όλα τα ζούσα σαν να 'ταν ταινίαegó óla ta zúsa san na 'tan tainía εγώ σε κοιτούσα σκυφτή στη γωνίαegó se koitúsa skiftí sti gonia και τώρα που η νύχτα ανάβει τα φώταke tóra pou i nýchta anávei ta fóta σκιές στο σκοτάδι γυρνούν όπως πρώταskies sto skotádi gurnún ópos próta αυτά που μου είπες κι αυτά που δεν είπαaftá pou mou eípes ki aftá pou den eípa και τώρα η νύχτα μια πελώρια τρύπαke tóra i nýchta mia pelória trýpa Κι εγώ που πάντοτε ζητούσαKi egó pou pántote zitúsa να ζεις αλλιώτικα από μέναna zis alliótika apó ména με λάθος τρόπο σ’ αγαπούσαme láthos trópo s’ agapúsa και ζούσα πάντα μες στο ψέμαke zúsa pánta mes sto pséma Κι εγώ που πάντοτε ζητούσαKi egó pou pántote zitúsa να ζεις αλλιώτικα από μέναna zis alliótika apó ména με λάθος τρόπο σ’ αγαπούσαme láthos trópo s’ agapúsa και ζούσα πάντα μες στο ψέμαke zúsa pánta mes sto pséma ΨέμαPséma ψέμαpséma ψέμαpséma