Kabahat के बोल

Kalbim zavallý bir kartanesi Çýkmaz sokaklara düþüp eriyorum Issýz gecemde yaðmurun sesi Zamansýz aðladým biliyorum Yüreðim içindeki bu yalnýzlýðý söküp atsa Hiç korkmadan karanlýða bir mum yaksa Yarattýðým masal diyarlara gideceðim Hayatýma bütün girenleri sileceðim Kimse sana beni zorla sevde aþýk ol demiyor Allah'tan yüreðim çok temiz ah kurþun iþlemiyor Yoksa ne nazara gelmiþtim çoktan göze gelmiþtim Senden daha deli kalbim var da düþman çatlatýyor Seni öpmesi bile kabahat, senin olmasý bile kabahat Sana aþýk olana inat, hepsi birbirinden boþ