Testo di Die Laatste Bolero

eens, nog niet zo lang geleden op een boogscheut hiervandaan alles ... in peis en vrede het einde van een lange baan 't leek alsof je langs kwam zweven en gedragen door de wind zag ik, 't was maar heel even een glimlach, als die van een kind... maar het ging sneller voorbij en draaiend in het rond als zwaaiende bomen op mossige grond ik laat je nu gaan, ver hiervandaan je danst nu alleen die laatste bolero zachte, zwoele melodieën niemand kent er hun ontstaan in verre, vreemde harmonieën die al sinds eeuwen bestaan dansen, was jouw echte leven het einde en ook het begin alles had je kunnen geven en altijd deed je je zin ... © tekst & muziek: Jan De Smet/Kris De Smet/Geert Vermeulen/Walter Poppeliers