Testo di Sonet LXXV

Jesteś dla mysli jak dla zycia jadło Jak słodkie deszcze wiosenne dla ziemi Toczę o Ciebie walkę tak zajadłą. Jak czasem skąpiec ze skarbami swymi. Dumny posiadacz, którego chwyta lęk, że skarb mu skradnie starość nieuczciwa, więc wtedy sprawa z tobą była skryta lecz swą uciechę przed światem odkrywa Tak, tak co dnia Sytość walczy z głodem nadmiar z pustką biegną (3x) kolorowe Czasem na widok twój jawnie świętują dla chwilę konań spojrzenia spragnionych Radości żadnej nie chcę nie znajduję prócz darowanej lub skradzionej tobie. Tak tak co dnia Sytość walczy z głodem nadmiar z pustką biegną (3x) kolorowe