Utopia 歌詞

W tym mieście nie ma cmentarza Poza tym wszystko tutaj jest Kupno i sprzedaż, ręka i czoło Spotkanie na samym dnie Może tam mieszka jakieś licho Co dorabia sobie we śnie Straszniejsze niż go malują Swe pocałunki ku tobie już śle Człowiek spotęgowany przez człowieka Człowiek pomnożony przez człowieka Czy nic plus nic równa się człowiek Swój do swego po swoje Jak zawsze z tobą i z nim Z największym rozczarowaniem Istnieć czy nie istnieć ale być Berlin, Amsterdam, letnie kazanie Nic a nic nikomu nie pisnę Nikomu nie powiem o tym, że Ta barbi ciągle się garbi Pokątnie żyje i tyje Człowiek spotęgowany przez człowieka Człowiek pomnożony przez człowieka Czy nic plus nic równa się człowiek Swój do swego po swoje Jaśniejsze niż tysiąc słońc Jaśniejsze niż tysiąc słońc Nasze piosenki są o niczym Ja tu pracuję i śmieję się do łez Może i żyję a jakbym był umarły Ja nie kocham nikogo, robię co chcę Obyś był zimny lub gorący Moje największe rozczarowanie Znowu ktoś puka do moich drzwi To jest spotkanie na samym dnie Człowiek spotęgowany przez człowieka Człowiek pomnożony przez człowieka Czy nic plus nic równa się człowiek Swój do swego po swoje A ja się tego bardzo boję