Şehirler Olmasa Anilarimiz Ölü Olurdu 歌詞

Ve hep uçurum kenarlarinda gülümsüyordun bana Nicedir kendimi biriktiriyorum herşey aşka varir diyerek Ve utanmadan aglayabiliyorum artik gidişlerine Bir tek sen çikiyorsun şehirden tüm kalabaliklar yalnizlaşiyor Içi boşalmiş bir kente içtigim antlari kusuyorum "yanindayim" diyorsun en yanim bayramlaniyor Geceleri molasiz geçiyorum şehirleri Bir aşka bir ölüm yetmiyor bu çagda Gecemin en zifiri yanini kemiriyor bir sirtlan Ve leşim bir aşki kusmaya and içiyor Sönmüş olsa da Gölgeme bile sözüm geçmiyor artik Oysa ben şehir çocuguyum Yani yorgunum Her karanlik bir kent kursa da bana Içinde ellerin olmayan herşey sadece kalabalik Bilir misin yanimdaki Düşler kirilarak çogalir Ve yoklaşarak azalmak Bir varoluş şeklidir çaresizligin Çünkü güneşi terk edenler çabuk ölür Elleri tütün kokulu gece yalnizlari Nikotin biriktirir gece nöbetlerine Bu yüzden Bütün çay bardaklarina dudak izim bulaşiyor Buralarda ölmek ve gülmek arasinda fark kalmamiş Sürüyorum kendimi Büyük sevdalarini küçük korkulara yedirtenlerin şehrinden Ömrüm! Kendine sakli bir kent bul Yarin gözlerinden yapilmiş