Düºünme Hiç 가사

Düºünme hiç neden diye yorulma O yıllar ki yaºanmayacak seninle bir kez daha Gittikçe kaybolan bir aºk hatırlanan Bizden de güzeldi zaman Acı nedir bilmeden yağmurlu gün görmeden Hep akıllı geçindik, kalp kırmayı öğrendik Söyle ne oldu bize nefret girdi sevgiye Kaldın bak sen kendine, ben de kendim kendime O günlerde bir baºkaydın gözümde Tek senle ben kalmıºtık sanki yer yüzünde Uzak birbirinden kutuplar gibiyken Neydi çeken bizi bizden