Kur Fjalët Mungojnë 가사

Ti Ulur në një stol e vendosur shikon Ti Me dyshimet e tua që vetë i ndihmon Heshtja lehtë të pushton Dhe fjalët e ndjera s'të vijnë Ndoshta një krenari të kotë Kërkon ti të mbrosh me vështrim Pastaj ëmbël më shfaqesh papritur Dhe më gjen të papërgatitur Dorën ma merr dhe fort ti ma shtrëngon Me e forta ndjenjë e arritur. Ti nuk gjen dot forcën t'me shohësh në sy Ndihem i vetmuar kur jemi të dy. Ti Bukur e kupton me s'do jetë si njëherë Ti Rolin tënd vazhdon por frika të merr Heshtja nis të braktis Dhe lotët e ndjerë të vijnë Zemra trokitjen e nis Tashmë i vërtet ky trishtim Pastaj ëmbël me shfaqesh papritur Dhe më gjen të papërgatitur Fjalët e tua vonë po tingëllojnë Ato fjalë që dikur i kam pritur Fjalët e ndërtojnë një lumturi Ndihem i vetmuar kur jemi të dy Ti nuk gjen dot forcën t'me shohësh në sy Ndihem i vetmuar kur jemi të dy