Η καρδιά σου πέτρα (i kardiá sou pétra) 가사

Στην ψυχή αγκάθι τ’ όνειρό μουStin psychí agkáthi t’ óneiró mou κι η καρδιά σου πέτρα να χτυπώki i kardiá sou pétra na chtipó ήθελα να σ’ έχω στο πλευρό μουíthela na s’ écho sto plevró mou σύμμαχο αγάπης κι όχι εχθρόsýmmacho agápis ki óchi echthró Δες με πώς έχω γίνειDes me pós écho gínei τι έχει απομείνειti échei apomeíni είμαι ένας άνθρωπος μισόςeímai énas ánthropos misós σιωπή και απουσίαsiopí kai apousía μες στο μυαλό θηρίαmes sto myaló thiría είμαι ένας άνθρωπος τρελόςeímai énas ánthropos trelós Σ’ είχα μάθει μόνο εγώ να αγαπώS’ ícha máthi móno egó na agapó μόνο εγώ να αγαπώmóno egó na agapó Νύχτες, που ’θελα να δώσειςNýchtes, pou ’thela na dóseis μα δεν είχεςma den eíches πέλαγος να φτιάχνουνε οι πίκρεςpélagos na ftiáchnoune oi píkrés να πεθαίνω για ν’ αναστηθώna pethaino gia n’ anastithó Μέρες, που τα λόγια σκότωναν σαν σφαίρεςMéres, pou ta lógia skóttonan san sfaires στα σεντόνια θύελλες κι αγέρεςsta sentónia thýelles ki agéres που ’σουν χίμαιρα, παράθυρο κλειστόpou ’sun chímaira, paráthiro kleistó Να παρακαλάω για το φιλί σουNa parakaláo gia to filí sou κι η καρδιά σου πέτρα να χτυπώki i kardiá sou pétra na chtipó σ’ ένα Γολγοθά ως το κορμί σουs’ éna Golgothá os to kormí sou καταδίκη να ’χω το σταυρόkatadíkí na ’cho to stavró Δες με πώς έχω γίνειDes me pós écho gínei τι έχει απομείνειti échei apomeíni είμαι ένας άνθρωπος μισόςeímai énas ánthropos misós σιωπή και απουσίαsiopí kai apousía μες στο μυαλό θηρίαmes sto myaló thiría είμαι ένας άνθρωπος τρελόςeímai énas ánthropos trelós Σ’ είχα μάθει μόνο εγώ να αγαπώS’ ícha máthi móno egó na agapó μόνο εγώ να αγαπώmóno egó na agapó Νύχτες, που ’θελα να δώσειςNýchtes, pou ’thela na dóseis μα δεν είχεςma den eíches πέλαγος να φτιάχνουνε οι πίκρεςpélagos na ftiáchnoune oi píkrés να πεθαίνω για ν’ αναστηθώna pethaino gia n’ anastithó Μέρες, που τα λόγια σκότωναν σαν σφαίρεςMéres, pou ta lógia skóttonan san sfaires στα σεντόνια θύελλες κι αγέρεςsta sentónia thýelles ki agéres που ’σουν χίμαιρα, παράθυρο κλειστόpou ’sun chímaira, paráthiro kleistó