Uyut Beni 가사

açlýða gömdün bu caný niye topraðýna güzellik tohumlarýný eken benim kardeþlerim düþman oldu yine herbirine renklerini yüreklerini veren benim yokluðunda düþtün affetime varlýðýna sancýlanan bu öfkene ilaç benim ellerimi açtým beni duy diye çekinmeden söyle caným darýlmam sözüne uyut beni uyut beni karanlýðým uyanmadan uyut beni uyut beni uyut beni bu varlýðým yok olmadan unut beni çürüt beni çürüt beni þu açlýðým suç olmadan çürüt beni uyut beni uyut beni karanlýðým uyanmadan uyut beni yenildim yarattýðým zalime o zalimin bahçesine merhameti eken benim inandým yalancýnýn sözüne gafillerin yollarýný eþikte bekleyen benim karanlýðý verdin o cahile güneþleri uyandýrýp geceyi saran benim ellerimi açtým beni duy diye çekinmeden söyle caným darýlmam sözüne uyut beni uyut beni karanlýðým uyanmadan uyut beni uyut beni uyut beni bu varlýðým yok olmadan unut beni çürüt beni çürüt beni þu açlýðým suç olmadan çürüt beni uyut beni uyut beni karanlýðým uyanmadan uyut beni