Sonbahar 가사

Alýr gider beni sarý rüzgarlarýyla sonbahar Gelir anýlardan bir davet çocukluðum canlanýr Bir varmýþ bir yokmuþ diye baþlardý bütün masallar Hani nerde o masum ve daha bozulmamýþ rüyalar Sedef sedef olur, açardý nilüferler Ve kanatlarý tülden fildiþi kelebekler Bir martý gibi tek baþýma uçardým Hani nerde üstünden uçtuðum mor denizler Sevgiden saygýdan bir altýn kafes ördüm Ýnançlarým kilit kilit oldu üstüme Aþýp bedenimi bendeki beni gördüm Hani nerde uðrunda azaldýðým deðerler Ellerim soðuk þimdi üþüyor dudaklarým Göðsüne düþtü baþým o çiçekten yýllarýn Ey sonbahar