Ásareiðin 가사

Æsi sé ég víða vega velta fram um himinskaut Óðinn ríður ákaflega endilanga vetrarbraut. Sópar himinn síðum feldi hrafnar elta og úlfar tveir vígbrandar vígja eldi veginn þar sem fara þeir. Sleipnir tungla treður krapa fætur ber hann átta ótt stjörnur undan hófum hrapa hart og títt um lakda nótt. Æsir um vega víða veltur fram um himinskaut. Einherjar og æsir ríða endilanga vetrarbraut. Er þau sáu siðin nýja setjast að í fornri vist viku goðin burtu byrst eigi surt né úlf þau flýja en þau flýja Hvíta-Krist þó að fornu björgin brotni bili himinn og þorni upp mar allar sorti sólarinnar aldrei deyr, þótt um þrotni endurminningin þess, sem var.