Letra de Het Museum Van Onze Jaren

De maan komt langzaam op, ik zit te staren naar een vlam die niet dooft 'k Krijg het niet uit mijn hoofd het museum van onze jaren 'k Heb het zelf gebouwd vol herinnering gestouwd het mooist dat ik wil bewaren Ik kom hier zo vaak dat ik alles kan dromen Het begint bij 't begin, waar ik jou zo bemin een belofte van wat ging komen Overal samen naartoe, nimmer waren we moe elke hindernis werd genomen Het museum van ons, met verschillende zalen Kijk ons hier na een jaar, nog zo blij met elkaar Zelfs de zon kon niet mooier stralen Een verbond aangegaan, alles konden we aan ons geluk kon gewoon niet varen De maan komt langzaam op, ik zit te staren Alles is me zo lief, zelfs die laatste brief jij gaf op en liet alles varen Je verdween uit mijn zicht, het museum ging dicht 't museum van onze jaren