Текст песни Folkesongen

Som blomen upp utor karki tyte Som eple fram utpå kvisten skyte Er folkesongen for mann og møy Men folkvetter når den mund døy Sa lat da tonen frå hjarta strøyme Og låt oss kvea og låt oss drøyme Der er så mykje som dreg oss ned Det svarte romer saa snegt ma kve Men kom me de visur av heimaslage Og lat oss kvea på gamle lage Og lat oss kvea foruta bok Den notesongen han er sa klok