Текст песни Herinnering

Tis spijtig mor ik zen awe naam vergeten Ik weet alleen nog mor dak van a niks meer moest weten Ondanks dat ge schoon waart proper en koket Ge waart een princes in de keuken en een hoer in bed Ik heb a van men leven nooit moeten haten Denk ook ni dak voor a 1 traan heb gelaten Kwas terug vrij en da vond ik pas fijn Mor waarom voel ik me na zo rot Ja waarom voel ik me na zo klein Die herinneringen daaraan heb ik zo de pest Een oude foto van a is alles wa mij rest Ik voel mij zo vremd Terwijl ik tuur door het raam En ik denk verdoemme hoe was toch awe naam