Текст песни Ömrümün Virgülü

Kış geliyor Bir daha da açmaz güller Tekil mutlulukların Çoğul yalnızlıklarıdır elde kalan Borç harç mutlulukla ne yaşanırsa O kadar yaşadık Ey ömrümün virgülü Böyle mi bitecektin ha Sen gittin Türkülere sığmaz oldum Dışım içime dar Yelkensizim Rüzgarlara çıktım Kıyılara vurdum Caddeler yuttu beni Ve başıboş hüzün sokağında "yüreğime söylediğim en doğru yalan oldun" Başıboş sonu boş Kar yağıyor Bir daha da açmaz güller Acıların darağacında Gözyaşımı vurdular İçimin seyir defterinden Adını çaldılar Şimdi ört kapılarımı Dönüşlere biletsiz kalayım Varsın geride kalsın Kederli gözlerin kar yanığı saçların Varsın yitirsin tılsımını hayat "kar yağıyour Bir daha da açmaz güller"