Silvia şarkı sözleri

Het was lente en de bomen liepen uit Het was lente en de vogels zongen luid En van de trappen van 't stadhuis Daalde stralend wit en kuis Silvia, m'n liefste met de verkeerde in jacket En ze lachte en ze zwaaide naar 't publiek Dat bleek staan en er was draaiorgelmuziek En na een allerlaatste foto dook ze in een grote auto Silvia, m'n liefste met de verkeerde in jacket En ik fietste door de straten naar haar huis En ik trof haar tussen allerlei gespuis Bij de openslaande deuren in een wolk van lentegeuren Silvia, m'n liefste met de verkeerde in jacket Toen ik voor haar stond herkende ze me pas Of ik iemand uit een vorig leven was Allemaal voorbij en stuk en ik wenste haar geluk Silvia, m'n liefste met de verkeerde in haar bed Later, bij de wegenwacht, heb ik nog vaak aan haar gedacht Langs de eindeloze wegen als het stroomde van de regen Dat ik haar in het donker tegen Silvia, m'n liefste schat Pech gehad Pech gehad Altijd, altijd pech gehad