Bekning کے بول

Heimleg vandring draga på fote Ført av kulde sakn og lyst Vinden gir hardt på mitt kinn Rive kaldt, kvast og kjært Da e no sånn eg vil ha da Da e no sånn eg vil leva Min vind som meg aldri svike Han røska og riv Da e inga sjel i mitt åsyn På knausn her kvila eg Eg famna meg sjølv frå frostbete Da bekna grådig på Svøpt inn i fråverande ljos La mi eiga røynda rå Frå falske flire flekka kvasse tanngard Snødn dansa i vestlandets takt Vis meg hårets vals med den dalande kulde Staut står eg her og speida einsam men aldri var eg i betre lag Friskt lokta sjødn, gjev du meg behag Kvite toppa kler bølgjeslajo store Kun gal mann på fjorden, slek so du herja i kveld Lys blenkja på hi si tå vikjo Falske stjerna frå ein tobeina pest Da ser nestn fint ut herifrå Men da e no avstandn so vinne mest