Pfeuti کے بول

är schteit am fänschter luegt am schnee zue huucht a d schybe zeichnet mannli dry d moderatorin am radio verzellt e schlächte witz isch glücklech oder tuet z mingscht so & när geit d türe uuf wie ne wysse wirbelwind schteit plötzlech d schwöschter da setzt das diebschtahlsichere lächle uuf & fragt: «so herr pfeuti wie geit's üs?» & wie jede tag seit är: «merci es muess» aber das ghört sie nümm wüll sie ds bett macht & angeri sorge het är nimmt e schluck vo däm café & dä isch chaut & schwarz & bitter dusse schneit's no ging dr park ligt grau in grau vor sym fänschter & es düecht ne dä zitteri vor chälti är ghört wie d frou am radio vo re massekollision redt ...uf dr änn-eis... irgendwo ir nöchi vo olte s isch nid z erschte mal won är das ghört aber ds erschte mal won är über so öppis muess lache...