Aþkolsun کے بول

Sana kendimi anlatýrým ama Duyulur söz olur Yanýna gelsem Koluna da girsen Görülür göz olur Söz olur diye Göz olur diye geçen ömrüm zayi olur Bir dur desem Dinlesem Naz olur Ne zaman böyle bir laf etsem Geçer ilkbahar yaz olur Enine de boyuna da Selvi dal olsun Karalarý üstüme Sal benim olsun Ateþini söndüren iflah olmaz Sana yâr diyen varolsun Ah yâr diyene aþkolsun