Gökdelenler کے بول

uzun uzun seyrettim seni diðer köþesinden barýn bir karakter oturttum yüzüne, kalbine uzaktan bakýp insanlara konuþmalar yazdým dudaklara sonra kendime baktým týklým týklým yalnýzdým. gökdelenlerden tükürdüm dünyaya ben hayatým boyunca o yüzden kupkuru aðzým bak geçmedi yýllarca kalbimi yuvarladým sana seni tanýmasam da tezgahtan önüne bir yudum al diye eðer hoþuna giderse daha da iç diye bu kadar yetsin artýk bu gece belki sen bulursun diye artýk son þansýmsýn korkma ýsrar yok bende avunurum içkiyle