IþýðýN کے بول

Balýn tadý senin adýn derdime derman oldu benim kaným senin malýn ayýrdetmek yaman oldu yürüdüm ellerim dopdolu suya durmaz iþlerle kara çaðlar boyunca kolayý varken zordayým güvenim yok kimseye bildiðim daðlara karlar yaðýnca ýþýðýný üstümde tut ayýrma gözünü benden yüzünü gördüm göreli vazgeçtim gün yüzünden diken dolu senin yolun adýmlamak kolay deðil evren pulu senin kulun parýldamak olay deðil uyudum düþlerim renksiz olur olmaz aþklarla oysa baðlar ipince kalemin kurþundan sisi ilaç olmaz aðrýma yattýðým yerlerde kabus görünce ýþýðýný üstümde tut ayýrma gözünü benden yüzünü gördüm göreli vazgeçtim gün yüzünden ateþtim yandým kül oldum acý çektim boþ yere el kýzýný sevince sonunda boynumu büktüm kanadýna sýðýndým kurduðum düþlere diþler girince.. ýþýðýný üstümde tut ayýrma gözünü benden yüzünü gördüm göreli vazgeçtim gün yüzünden