Ümraniye'deydi Ýlginç 歌词

"Yaramý sarma, yaram derindir. Ümraniye'nin orta yerinde, çiçekler öldü ellerimde..." Ümraniye'nin sýzýsý, inceden inceye birikiyordu... Yangýndan kopmuþ bir közdü ilginç. Betonda al bir alev; rüzgarýn söndüremediði... "Yaramý sarma!.. Çekilmesi gereken sancý, firesiz damla damla çekilmiþtir... artýk sabýr, acýya usta bir volkandýr Ümraniye'de..." Ümraniye mapusu'nda dört can; insanýn en güzel yanýydý. Ve onlar, yarýna gidenlerin soluðuna katýldý. Ey istanbul bu kaçýncý yiðittir Sevdanýn yolunu zafer eyleyen Mapuslardan taþan gökyüzüyüz biz Teslim olmaz özgür tutsaklarýz biz Özgürlüðün bedelini biliriz Kurtuluþun yolunda düþeniz biz Zulmün zindanlarýna hiç sýðmayan Ýnanç yüklü mavi gökyüzüyüz biz Zulmün zindanlarýna hiç sýðmayan Teslim olmaz özgür tutsaklarýz biz Mecit Rýza Orhan Gültekin'iz biz