Torsteins Kvæði 歌词

Vilja tit lýða og ljøð geva mær, eg brøti av bragdartátti Kongur ráddi for nøriki, hann tøgva synir átti Rennur og rennur foli mín Grønari grund og vín bar reyða lund Stig at dansa stund Kátur leikar foli mín Á grønari grund Átt hevur hann sær tøgva synir, báðar kann eg væl nevna Magnus og hann torstein jall, teir kunna væl Dreingjum stevna Jallurin gongur for kongin inn og sigur honum frá Nú er torstein, sonur tín, kvittaður londum frá Um hann vil av ríkinum fara, eingin skal honum banna Hann kann ei síni forløg flý, sjálvur má hann tað sanna Tað lovaði eg bæði faðir og móðir, tá eg í Vøggu lá Eg skyldi ei ræðast tann heita eld Ei heldur tað hvassa stál Vargurin liggur í vetrarmjøll, staddur í stórari heyð So er tann maður, í víggi stendur, næstan tolir deyð Frúgvin var bædi studd og leidd, inn í sín faðirs veldi Ljómin skein av akslagrein, tað skyggir av tignareldi Nú er hetta kvæðið endað, tað man góðum gegna Torstein tók við rikjunum báðum so við hvørju tegna